dinsdag, 15 oktober 2019
A+ R A-

Lariks bos

In het hele vroege voorjaar (of was het nog eindje winter?) heb ik samen met Dieter eindelijk mijn lariksen in een schaal gezet. Een paar jaar geleden kocht ik samen met Irene op de Noelanders een bundel lariksen. De helft van die bundel was voor mij en die bomen hebben eerst een of 2 jaar in bloempotten gestaan. Daarna in de volle grond. Ook zeker 2 jaar. Misschien wel 3. Wortelsnoei bij het verpotten en de normale onderhoudssnoei aan takken, uitlopers en knoppen. Vorig jaar was ik te laat: knoppen begonnen al te zwellen. Jammer. Weer een jaar wachten. Maar nu was het dan toch zo ver. De bomen zijn nog net in ruste, ze kunnen verpot en in een bos / groepsbeplanting gezet worden.

Zo stonden ze rustig te groeien en gezond te wezen. Een beetje beschut en toen het zo stevig vroor, afgedekt met noppenfolie.

Thuis had ik de bomen al uit de bloempotten gehaald, waarin ze het laatste jaar stonden. Zo kon ik bij Dieter direct aan de slag.

Heel veel wortels. Zal deze boom de veranderingen overleven? Er moet wel behoorlijk in / aan de wortels geknipt worden.

Het was een heel gesjouw. Grond van eigen composthoop. De nodige grote schalen, want welke zouden er gebruikt worden. Bamboe voor de rooster in de schaal. Als ankerpunt voor de afzonderlijke bomen.

Het lijkt zo gepiept. Maar hier zit toch heel wat tijd en aandacht in. Alle bomen worden eerst beoordeeld. Hoogte, stamdikte, vertakking, stamvoet. Welke wordt de hoofdboom en welke plaatsen we erbij om tot een mooi (on)regelmatig bos te komen. Er zijn verschillende regels waar je je aan te houden hebt.

Nog een beetje schuiven? Staat die wel recht. Komt die goed uit?

Na een ochtend stevig doorwerken stonden er twee kanjers van lariksbossen op tafel.

Dieter was tevreden. En ik blij met het resultaat. Hoewel ik aan het begin de idee had om alle bomen in een schaal te zetten, ben ik nu toch wel blij dat er wat ruimte is zodat de bomen in de schaal kunnen groeien. En wennen.

Nu nog opruimen...

Inmiddels is de hete zomer bijna voorbij.

Zo van een afstandje ziet het er allemaal idyllisch uit. Maar...

Kijk ik dichterbij dan zie ik vreemd kleurverschil in het loof.

En hier zijn een paar bomen (en niet de minste!) afgestorven. Ondanks de voortdurende aandacht, halfschaduw en volle zon en twee keer per dag een lekkere douche.

Nou ja, geduld en vertrouwen, maar vooral liefdevolle aandacht dat is wat deze 2 lariksbossen nodig hebben. En water en voeding. En dan niet komend vroege voorjaar, maar nog (weer) een heel jaar geduld om ze uiteindelijk toch in een schaal bij elkaar te zetten.

Bonsai Kalender

October 2019
zo ma di wo do vr za
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31